Wijnboek voor de Vlaamse wijnblogdagen

Digitale wijnschrijvers hebben in het kader van het trimestriële topic gekozen voor het beste wijnboek. Elke wijnblogger mag dus zijn favoriet wijnboek aanprijzen. Ik ruik de Bernard Pivots en Kermit Lynchs al van ver. Ontegensprekelijk geweldige boeken om weg te mijmeren. Ik plaats ze in de categorie wijnfilosofie en dito roman.

Je kan je ook verdiepen in de boeken van Emile Peynaud, de godfather van de oenologie. Zeer interessante en gedetailleerde vakliteratuur over wijn leren proeven of de vinificatie die je tegelijk ook nog wat kennis van de Franse taal bijbrengt.

Maar mijn keuze is eigenlijk een keuze voor de amateurwijnliefhebber: de jaarlijkse gids van Hugh Johnson. Je kan het eens of oneens zijn met zijn analyse en meningen, maar je krijgt in een handig formaat een overzicht van alle belangrijke wijnlanden in de wereld, met belangrijkste druivenrassen, gekende wijnen. En netjes alfabetisch gerangschikt. Bovendien geeft hij ook aan welke jaargang van welke wijn goed was en wanneer hij op dronk is. Ook het hoofdstuk wijn en gerecht is een aanrader.

Je zal er geen geheime ontdekkingen doen op vlak van wijn, daarvoor ben je op jezelf aangewezen als je in het buitenland bent. Maar voor de ‘newbies’ geeft het wel een schematisch wijnoverzicht van je toeristische bestemming.

Dit is dus eigenlijk bij uitstek dé toeristische wijngids. Ook als je het land niet verlaat.

Geopende wijn bewaren

Je doet een fles wijn open en je voelt niet echt de behoefte om ze in één avond volledig soldaat te maken. De overschot wil je bewaren. Maar voor hoelang?

Dat hangt natuurlijk af van de kwaliteit van de wijn, en rode is meestal gevoeliger voor oxidatie -de nootjesgeur in wijn- dan witte.

Wat ik zowieso doe is niet alleen witte, maar ook rode wijn in de koelkast plaatsen. De koude zorgt voor een vertraging van het oxidatieproces. Met wat meeval, kan je een week later nog steeds een lekker glas drinken. Zo heb ik vandaag een Muskat-Otonel Auslese in de koelkast staan die al meer dan 10 dagen geleden geopend werd. Gisteren genoot ik nog van deze wijn als begeleider van een heerlijke tarte tatin (merci Vincent) en had nog niets van zijn finesse verloren.

Dus, giet een fles wijn niet te snel door de gootsteen, maar zet ‘m in de koelkast.

Waar eet jij dit weekend (14)

Via een aantal vrienden kreeg ik te horen dat ik eens een bezoek moest brengen aan Bistro Guust. Het blijkt al open te zijn van april. Open is wel een relatief begrip, want de man heeft ervoor gekozen om alleen overdag (van 11 tot 17u) en tijdens de week te werken, met uitzondering van donderdag en vrijdag wanneer je er tot 22u terecht kan. Hij heeft drie kinderen en kiest ook voor een gezinsleven naast het harde horecawerk. Zo’n houding verdient zeker respect en is heel modern, al vraag ik mij af of hij met de beperkte openingsuren zijn zaak draaiende kan houden. De personeelsbezetting is dan ook minimaal: één iemand in de keuken en één in de zaal.

Het interieur is smaakvol, warm en klassiek aangekleed. Ik heb niet meteen een bistrogevoel, maar dat kwam wel met de kaart. Beperkt, zoals het hoort als je met weinig personeel werkt en klassieke gerechten zoals rillettes, varkensrib met pickles, steak tartare, garnaalkroketten,.. En als dat laatste op de kaart staat, dan weet je hoe laat het is: een bord voor deze heer graag.

Jammer genoeg geen hoogvlieger. Geen zelfgemaakte kroketten met wel een goede vulling, maar veel te hard gebakken. En de berg salade -met nochtans een heerlijke vinaigrette- is voor mij altijd een afknapper. Het haantje in rode wijnsaus was in ieder geval een pak beter en aan de overkant zag ik smakelijk smullen van de hertesteak. De rode wijn uit de zeer beperkte wijnkaart kwam van Domaine du Fondrèche (Côtes-du-Ventoux). Een sappige en intrigerende rode wijn die eerder het hert ondersteunde dan mijn haantje.

Conclusie: als je tijd hebt overdag of je wil vrijdagavond geen overdadige maaltijd nuttigen, dan kan je zeker terecht bij Guust. Het is niet de beste brasseriekeuken, maar het heeft zoals ze zo mooi in het Frans zeggen een zekere ‘convivialité’.

Megavino: Bordeaux proeven

Vorige week kreeg ik een uitnodiging in de bus van Kurkdroog om hun proefpanel te vervoegen op Megavino. Ze zouden zich buigen over Bordeauxwijnen -het thema van Megavino- uit de supermarkt.

De jury bestond uit amateurproevers, journalisten en professionelen. In stilte werd er geproefd aan een hoog tempo: 3 witte en 10 rode op iets meer dan een uur tijd. Mijn smaakpapillen lagen dan ook voor pampus.

Geen echt geweldige ontdekkingen, al kon ik mij wel vinden in 1 witte en 3 rode. Als ik achteraf echter de prijs te horen kreeg, schrapte ik al 3 van de vier geselecteerden wegens geen ideale prijs/kwaliteit verhouding. Misschien ben ik te streng geweest, maar het kan ook te maken heb met feit dat ik niet zo’n geweldige Bordeauxliefhebber ben.

Deze bleef voor mij overeind en loont de moeite om nog eens te proeven, op een rustig moment dan: Fourcas-Hosten – Listrac-Médoc. Te koop bij Delhaize voor 12,9 euro.

De uitslag van de proeverij zal binnenkort verschijnen in De Morgen, op Kurkdroog en wie weet zelfs in Vino Magazine.

Goede vis

Mijn hometown Leuven kent bij mijn weten 3 viswinkels: Walvis, De Vismijn en Vanzegbroeck.

Allemaal gekende plaatsen, maar ik was nog nooit tot bij Vanzegbroeck geraakt. Afgelopen zaterdagochtend ben ik er toch binnengesukkeld voor 4 kleine zeetongen en evenveel garnaalkroketten. Die laatste zijn blijkbaar zeer gerenommeerd; ze worden trouwens elke dag artisanaal gemaakt.

De bediening was uitermate vriendelijk en bovendien bleken de kroketten niet echt duur.

Wat op het bord verscheen na de bereiding was top: kraakverse zeetong zuiver en goed van smaak, en een garnaalkroket met een mooie lopende structuur. Wel iets te zout, maar alla.

Ik weet het wel voor mijn volgende visaankopen: Naamsesteenweg 198, 3001 Heverlee.