Waar eet jij dit weekend (16): La Porte des Indes
10 jaar is een eeuwigheid, zeker in de restaurantwereld. Dat mocht ik nog eens ondervinden toen we afgelopen vrijdag naar de Indische foodtempel La Porte des Indes trokken. Mijn kennismaking met dit restaurant dateert van begin 2000 toen mijn toenmalige baas me trakteerde op een lunch vanwege een goede evaluatie. Een zeer lekkere introductie tot de Indische keuken werd het, met o.a. muntsaus, raita, samosa en chicken vindaloo.
Sindsdien trokken we zeker één keer per jaar naar de Louizalaan in Brussel, maar het moest nu toch al drie jaar geleden zijn. Anyway, een ingeving van het moment bracht ons weer naar het prachtige herenhuis aan de rand van het Terkamerenbos.
Tjonge, wat een grote teleurstelling. De sfeer van weleer was volledig verdwenen en de prijzen hadden blijkbaar dezelfde tred gevolgd als die van de immobiliënmarkt de afgelopen jaren. En ook het zogenaamde ‘meccanosysteem’ werd er toegepast. 22 euro voor een chicken vindaloo; voor naan, rijst en raita diende extra betaald te worden. Respectievelijk 5, 5,5 en 6,5 euro. Zonder brood kwam de rekening voor het hoofdgerecht op 34 euro. Stevig. Zo’n keuken verdraagt niet altijd wijn, dus neem ik bier. Prijs van de Kingfisher: 5 euro. Je leest het goed, 200 oude Belgische franken voor een glas pilsbier. Het betere werk.
Geen sfeer en dure prijzen. Hopelijk was het bord beter. Jammer genoeg viel ook dit zeer zwaar tegen. De kip was compleet droog vanbinnen, de vindaloosaus smaakt alsof het uit een potje kwam, en ook de rijst en raita waren aan de fletse kant. Dit kan ik zelfs beter, dacht ik plots bij mezelf.
Toen één van onze disgenoten nog tot de dag erop last bleek te hebben van zware krampen, stond mijn besluit vast. La Porte des Indes blijft voor mij definitief dicht. Oh ja, ze zijn een tijdje geleden deel geworden van de Blue Elephant-groep. Zou er een oorzakelijk verband zijn?
