Waar eet jij dit weekend? Couvert Couvert!

Het was al weer veel te lang geleden, maar in deze maand februari ben ik zowel gaan lunchen en als gaan dineren bij de broers Folmer en hun team. Twee keer feest voor oog, neus en mond. Ik ben al lang fan van hun keuken, maar het niveau dat ze deze keer haalden, was ongezien. Topproducten die bijna minimalistisch bereid worden en gecombineerd worden met zeer fijne soms vergeten ingrediënten. Wat te denken van langoustine met tapioca en consommé met saké of parelhoen met een flinterdun gesneden spek uit de wang van een varken geserveerd met een saus van parmesan en eendelever. Over de desserts kan ik kort zijn: die stonden zoals steeds op eenzame hoogte. Ik ken geen enkel restaurant die op zo’n topniveau desserts maakt.

Tegenwoordig is gastvrouw Veerle ook sommelier en ze doet dat meer dan prima. Veel zogezegde wijnkenners kunnen nog wat leren van haar. Haar smaak- en geurvermogen vertaalde zich in vier wijnen die mooi in harmonie waren met het respectieve gerecht.

Het lijkt misschien wat veel lof, maar ik kan mij niet inbeelden waar je voor 117 euro zes gangen van dit niveau gepresenteerd krijgt gecombineerd met wijnen die niet voor 4 euro in de supermarkt zijn gekocht. Of een lunch van 39 euro voor drie gangen. Dat is wat anders dan de 52 euro voor 3,5 -slechte-gangen in een restaurant in Vlaams-Brabant dat onlangs bekroond werd met een ster.

Beleggen in wijn

Volgens Vandale staat beleggen voor : 1. bedekken, 2. geld aan iets besteden waarvan men hoopt dat het in waarde zal stijgen, 3. bijeenroepen (een vergadering bijvoorbeeld).

Ik denk onze mening gevraagd wordt over definitie nummer 2 en dat in het kader van de Vlaamse Wijnblogdagen.

Eerlijk, beleggen in wijn laat me syberisch koud. Ik maak geen deel uit van die bende vreemde vogels die als gekken elke nieuwe jaargang -telkens de beste- van cru classés aankopen om ze dan later met winst te verkopen. Je houdt de economische wetmatigheid van investeren met het oog op winst toch niet tegen, ook niet in de wereld van de wijn. Bovendien, waar je niets van kent, moet je afblijven. En ik ken ook niets van investeren in wijn, alleen in het drinken ervan. Ik laat mij ook niet verleiden tot het beleggen in aandelen. En zolang ze zich blijven storten op de grote wijnen van Bordeaux, die Italiaanse supertoscans of ander peperduur -geparkeriseerd- spul, laat ik er mijn slaap niet voor.

Alhoewel, ik zie hier net een aanbieding liggen van een wijnveiling met enkele grote Bourgognes. Misschien dat ik toch… grapje. Ik ga toch nog maar een Marcel Lapierre opentrekken. Zou zijn overlijden afgelopen zomer gezorgd hebben voor een jacht op Morgon?

Het is een wonder

16 jaar is hij en Britser kwa kop zal je ze niet vinden. De muziek klinkt verrassend doorleefd voor zijn leeftijd en het heeft een ontzettend rauwe sfeer. Wat een muziek en wat een persoonlijkheid. Enjoy !